Trwać w Sercu, które kocha do końca. Przyjęcie Tarczy Serca Jezusowego w naszym kościele

W niespokojnych czasach, pełnych lęku o jutro, ludzkie serce bardziej niż kiedykolwiek potrzebuje pewnego schronienia. Odpowiedzią na tę głęboką potrzebę stały się 33-dniowe rekolekcje online, podczas których wierni każdego dnia rozważali kolejne wezwania z Litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa. Słowem kluczem tej duchowej drogi była Miłość – czysta, cierpliwa i niewyczerpana. Miłość płynąca z Najświętszego Serca Pana Jezusa.
(Rekolekcje są na stałe zamieszczone na naszej stronie. Najłatwiej wyszukać je wszystkie klikając w lupkę w prawym górnym rogu i wpisując w pasek wyszukiwania u góry strony hasło „W Szkole Serca Jezusa”).

Zwieńczeniem i owocem tego czasu przygotowań stało się uroczyste nabożeństwo przyjęcia Tarczy Serca Jezusowego, które odbyło się po wieczornej Mszy św. w pierwszy piątek miesiąca, 2 października 2026 roku, w naszym kościele parafialnym.

Akt przyjęcia Tarczy rozpoczęła głęboka modlitwa adoracyjna, którą poprowadził ks. Andrzej Szkoła. W ciszy świątyni, przed Chrystusem ukrytym w Najświętszym Sakramencie, zgromadzeni wierni powierzali Mu swoje radości, troski i zranienia.

– Zwracamy się z dziecięcą ufnością do Twego Najświętszego Serca i błagamy o pomoc i ratunek. Mamy nadzieję, że nas wysłuchasz, gdyż powiedziałeś: „Przyjdźcie do Mnie wszyscy, którzy jesteście utrudzeni i obciążeni, a Ja was pokrzepię” – wybrzmiewało w słowach modlitwy.

Słowa adoracji przypomniały wszystkim, że Serce Chrystusa jest źródłem miłości wyższej niż niebo i rozleglejszej niż wszechświat. Modlono się za rodziny, chorych, smutnych, zalęknionych oraz tych, którzy zatracili poczucie pokoju.

Po wspólnej modlitwie i Litanii do Najświętszego Serca Pana Jezusa nastąpił moment osobistego poświęcenia się według aktu św. Małgorzaty Marii Alacoque. Każdy z uczestników, wypowiadając słowa aktu, oddawał Chrystusowi swoje życie, trudy i cierpienia.

Zwieńczeniem uroczystości było indywidualne wręczenie Tarczy Serca Jezusowego. Przyjmując ten duchowy znak, wierni całowali go ze słowami ufności: „Jezu, ufam Tobie”, a następnie mieli możliwość uklęknąć i przyjąć indywidualne błogosławieństwa Najświętszym Sakramentem – był to jakby osobisty akt dotknięcia Miłości, która zawsze przy nas trwa, leczy nas, podnosi i pociesza.

Tarcza (zwana też małym szkaplerzem) to wyjątkowe sakramentalium o ponadtrzywiekowej tradycji, sięgające objawień św. Małgorzaty Marii Alacoque z XVII wieku. Zewnętrzny znak przedstawia Serce Jezusa przebite włócznią, w koronie cierniowej, z krzyżem i płomieniem, a także wezwanie: „Stój, Serce Jezusa jest ze mną!” lub „Przyjdź Królestwo Twoje!”.

Znaczenie Tarczy podkreślił m.in. papież bł. Pius IX w 1870 roku, błogosławiąc tę praktykę dla całego Kościoła. Noszenie Tarczy nie jest jednak traktowane jak „magiczny amulet”, lecz stanowi proste wyznanie wiary i przypomnienie: „Jestem Twój, a Ty jesteś ze mną”.

Rana Boskiego Serca to otwarta brama do pokoju. Przyjęcie Tarczy w kościele parafialnym w Niebocku stało się dla parafian nie tylko uroczystym zwieńczeniem rekolekcji, ale przede wszystkim początkiem nowego etapu – codziennego życia w bliskości z Sercem, które nigdy nie zdradzi i nigdy nie opuści.

Dla tych, którzy przyjęli tarczę polecamy artykuł zamieszczony wcześniej na naszej stronie parafialnej TARCZA SERCA JEZUSOWEGO – JAK ŻYĆ PO PRZYJĘCIU TARCZY? (kliknij w link).