Triduum Paschalne – Wielki Czwartek

Liturgią Wielkiego Czwartku weszliśmy w głębię rozważań Męki i Śmierci Chrystusa, prowadzących nas do Jego Zmartwychwstania.

Czwartkowy wieczór Triduum Paschalnego przeniósł nas myślą do Jerozolimy, pełnej pielgrzymów, którzy przybyli tu świętować i upamiętniać wyzwolenie Izraelitów z niewoli egipskiej – święto Paschy. Dzięki wydarzeniom Wielkiego Czwartku mamy dziś możliwość przeżywać wydarzenia nowej, Chrystusowej Paschy: wyzwolenie ludzi z niewoli grzechu i przejście od ciemności zła do jaśniejącego swym pięknem dobra.

Dzisiaj zwróciliśmy się myślami do takich miejsc jak Wieczernik i Ogród Oliwny. W Wieczerniku odprawił Jezus pierwszą Mszę św. Była to uczta pożegnalna i zarazem prorocza, bo zapowiadała krwawą Ofiarę na krzyżu. W Getsemani Jezus modlił się z niewyobrażalną gorliwością przed złożeniem ofiary z samego siebie. Tam też został zdradzony, pojmany, doprowadzony przed oblicze władz i niesłusznie osądzony.

Wielki Czwartek to z jednej strony dzień radości z darów Bożych – sakramentów Eucharystii i Kapłaństwa oraz przykazania miłości. Z drugiej jednak strony to czas współcierpienia z Jezusem, którego apogeum przeżywać będziemy w Wielki Piątek.

Po zakończeniu Wielkoczwartkowej Mszy św. kapłani zdejmują z ołtarza obrusy. Odkryty ołtarz jest symbolem Jezusa Chrystusa odartego z szat podczas męki krzyżowej. To także symbol opuszczenia przez najbliższych oraz rezygnacji z najmniejszych pozorów bóstwa dla naszego zbawienia.

W Wielki Czwartek Kościół wycisza się, milkną dzwony i instrumenty. Jest to wyrażenie smutku przez wiernych i uświadomienie sobie cierpienia Chrystusa. Po Komunii świętej przy dźwiękach kołatek i przy słowach pieśni „Sław języku tajemnicę” następuje przeniesienie Pana Jezusa do tabernakulum znajdującego się w miejscu zwanym Ciemnicą. Jest to symbol uwięzienia Jezusa w nocy przed męką.

Módlmy się i czuwajmy z Nim w ten wielkoczwartkowy wieczór, a wymowny symbol dzisiejszej celebracji – puste tabernakulum niech będzie dla nas znakiem, że to właśnie sprawowana we wspólnocie Msza Święta stanowi “źródło i szczyt” naszego życia chrześcijańskiego, z którego wypływają wszystkie inne dobra duchowe.

Modlitwa:
Panie, ucz mnie miłości, która nie zatrzymuje się na sobie.
Ucz mnie dawać – czas, uwagę, przebaczenie.
Ucz mnie być jak Ty: obecnym, cichym i wiernym. 
Spraw, abym nie bał się tracić, bo w Tobie każde oddanie staje się życiem.
Amen.