Niedziela Palmowa

„Może wielu z nas wzdycha do takiej Wielkanocy, która składa się z dwóch niedziel: Palmowej i Zmartwychwstania Pańskiego, bez męczącego środka pomiędzy nimi, bez Judasza na Wieczerzy, Ogrodu Oliwnego, krzyża, który przeszkadza.
Cieszymy się Niedzielą Palmową, procesją Alleluja, tymczasem ile lat trzeba nieraz wędrować na szarym i kiepskim osiołku swego życia, bez palm, dekoracji nie po płaszczach i dywanach, ale po błocie, grudzie, cierniach. Ile trzeba nieraz przeżyć bólu, samotności Jezusa pośród niepewnych przyjaciół, starości, umierania, by Wielkanoc była prawdziwą Wielkanocą z jej prawdami wiary i autentycznym zbliżeniem się do Jezusa” ks. Jan Twardowski

Niedzielą Palmową – 29 marca – rozpoczęliśmy obchody Wielkiego Tygodnia i towarzyszące im ewangeliczne opisy ważnych wydarzeń zbawczych – od uroczystego, pełnego radości wjazdu Jezusa na osiołku do Jerozolimy, aż po Jego mękę na Golgocie i śmierć krzyżową.

Uroczystości związane z Niedzielą Palmową rozpoczęły się od poświęcenia palm i procesji wokół świątyni z radosnym śpiewem: „Hosanna, hosanna Synowi Bożemu. Hosanna, hosanna, cześć Zbawcy naszemu”. Wprowadzeniem do tego obrzędu były odczytane przed kościołem słowa z Ewangelii św. Mateusza opisujące radosne przyjęcie Jezusa przez mieszkańców Jerozolimy. Ewangelista ukazał Jezusa jako króla, który przynosi ludziom pokój i nadzieję. Tak też i dzisiaj wyjaśnia nam to nauka Kościoła, interpretując wydarzenia z Palmowej Niedzieli jako zaproszenie do przyjęcia Jezusa na Pana swojego życia, nie poprzez wymuszoną władzę, lecz przez pokorę i miłość. Jest to wyraz „królewskiego wkroczenia” Jezusa do serca każdego człowieka.

Gdy się przybliżyli do Jerozolimy i przyszli do Betfage na Górze Oliwnej, wtedy Jezus posłał swoich uczniów i rzekł im: „Idźcie do wsi, która jest przed wami, a zaraz znajdziecie oślicę uwiązaną i źrebię z nią. Odwiążcie je i przyprowadźcie do Mnie. A gdyby wam kto co mówił, powiecie: «Pan ich potrzebuje, a zaraz je puści»”. Stało się to, żeby się spełniło słowo proroka: „Powiedzcie Córze Syjońskiej: Oto Król twój przychodzi do ciebie łagodny, siedzący na osiołku, źrebięciu oślicy”.
Uczniowie poszli i uczynili, jak im Jezus polecił. Przyprowadzili oślicę i źrebię i położyli na nie swe płaszcze, a On usiadł na nich. A ogromny tłum słał swe płaszcze na drodze, inni obcinali gałązki z drzew i ścielili na drodze. A tłumy, które Go poprzedzały i które szły za Nim, wołały głośno: „Hosanna Synowi Dawida. Błogosławiony, który przychodzi w imię Pańskie. Hosanna na wysokościach”.
Gdy wjechał do Jerozolimy, poruszyło się całe miasto, i pytano: „Kto to jest?” A tłumy odpowiadały: „To jest prorok Jezus z Nazaretu w Galilei.
Mt 21, 1-11 

W czasie Mszy Św., podczas Liturgii Słowa, odczytana została Męka Pańska według świętego Mateusza.

Rozpoczynając Wielki Tydzień, potraktujmy go jako okazję do prawdziwie głębokiego spotkania z Bogiem, jako czas, w którym poprzez osobę Jezusa dostrzeżemy miłość Ojca. Niech te dni upłyną nam na wsłuchiwaniu się w rytm bezwarunkowej i największej miłości Chrystusa, która jest skierowana prosto w naszą stronę.