Pielgrzymka do Medziugorie 11-18.09.2026 r.

Medziugorie – miejsce kultu i pielgrzymek wielu tysięcy katolików… Udaliśmy się tam i my, pielgrzymi z parafii Niebocko i wierni z okolicznych miejscowości.

Dzień 1. (12.09.2026)

Po wielogodzinnej podróży autokarem do Medziugorie udaliśmy się do hotelu, gdzie czekało na nas zakwaterowanie, odpoczynek i obiadokolacja. Następnie udaliśmy się do Sanktuarium św. Jakuba, gdzie na placu kościelnym przywitaliśmy się z Matką Bożą Królową Pokoju, uczczoną w figurze takiej samej jak na Górze Objawień. Przeszliśmy również do wnętrza Sanktuarium, aby przywitać Pana Jezusa i podziękować Mu za szczęśliwą podróż.
Uczestniczyliśmy w tym dniu w naszych małych pielgrzymkowych rekolekcjach prowadzonych przez czcigodnego ks. proboszcza Andrzeja Szkołę, który przez wszystkie dni przewodniczył duchowo naszej grupie. Temat rekolekcji brzmiał: „Pięć kamieni Maryi”, czyli duchowa broń przekazana przez Matkę Bożą – Królową Pokoju, która ma pomóc wiernym w walce ze złem, nawiązując do biblijnej walki Dawida z Goliatem.  Pierwszy kamieniem jest Codzienna modlitwa Różańcowa – (modlitwa sercem ma moc pokonywania wszelkiego zła).

Kolejne „tajemnice kamieni” rozważaliśmy przez następne cztery dni naszego pielgrzymkowego pobytu. 
Dzień zakończyliśmy uczestnictwem w Eucharystii i indywidualnymi modlitwami. Nasze serca wypełniły pokój i wdzięczność, ale także ciekawość kolejnego dnia.

Dzień 2. (13.09.2026)

Wyczekiwany dzień na spotkanie z naszą Matką – Królową Pokoju na Górze Objawień –Podbrdo.

Po śniadaniu na placu kościelnym odbyliśmy kolejny dzień rekolekcji. Nasze rozważania poprowadziły do drugiego „kamienia Maryi”, którym jest Eucharystia, czyli udział w Mszy Świętej, jako najważniejszym momencie dnia. Ujmujący przekaz płynący z ust naszego ks. proboszcza głęboko trafiał do naszych serc. Również pomodliliśmy się modlitwą Różańcową i Koronką Medziugorską.

Następnie udaliśmy się do figury Chrystusa Zmartwychwstałego, znajdującego się w pobliżu kościoła św. Jakuba. Jest to niezwykła brązowa rzeźba przedstawiająca Chrystusa powstającego z krzyża – symbolizującego zwycięstwo życia nad śmiercią i Zmartwychwstanie. Przy figurze zatrzymaliśmy się na chwilę modlitwy i zadumy.

W godzinach przedpołudniowych udaliśmy się z wielką radością w sercach na Górę Objawień Podbrod. Podczas trudu pokonywania każdego kamienia pod stopami modliliśmy się z wielką wiarą na różańcu we wszystkich intencjach, które przywieźliśmy w sercach do Matki Bożej. Piękne słońce i dobra pogoda sprawiły, że byliśmy napełnieni radością i wielkim pokojem zbliżając się coraz bardziej tego cudownego miejsca na spotkanie duchowe z naszą Matką – Królową Pokoju. Czas na górze każdy wykorzystał na indywidualną modlitwę w ciszy swojego serca.

Po powrocie do hotelu i posiłku wyruszyliśmy na Eucharystię, aby spotkać się z Jezusem i podziękować za łaski, którymi nas obdarzył tego dnia.

Dzień 3. (14.09.2026)

Dzień rozpoczęliśmy bardzo wcześnie rano. Czekało na nas śniadanie, a po nim wyjazd do Chorwacji do miasta Dubrownik. Przewodnik, który już tam oczekiwał na naszą grupę w ciekawy i żartobliwy sposób przekazał nam historię tego miasta, zaś samo zwiedzanie i podziwianie tego miejsca w każdym wzbudziło zachwyt. Urok Dubrownika położonego nad morzem Adriatyckim na długo pozostanie we wspomnieniach każdego z nas. Oczywiście nie obyło się od posmakowania lokalnych przysmaków i najlepszych chorwackich lodów.

Droga powrotna upłynęła nam przy nutach pieśni, modlitw i kolejnych nauk rekolekcyjnych. Trzecim kamieniem, poruszanym w rozważaniach było Czytanie Pisma Świętego i Słowo Boże jako życiowy drogowskaz. Podkreślone zostało, to, że codzienny kontakt z Biblią jest bardzo ważny i powinna być ona traktowana z wielkim szacunkiem.

Po powrocie do hotelu, czekał na nas obiad oraz uczestnictwo w wieczornej Eucharystii.   
Ten dzień pobytu był dla wszystkich wyjątkowy i przyniósł ogrom radości płynącej zarówno z przeżyć, jak i ze wspólnej integracji.

Dzień 4. (15.09.2026)

Kolejny dzień rozpoczęliśmy bardzo wcześnie, aby móc pielgrzymować na Górę Kriżevac, zwaną Górą Krzyża. Jest to wzgórze położone w pobliżu miejscowości Medziugorie, będące jednym z najważniejszych miejsc pielgrzymkowych tego regionu. Na szczycie znajduje się duży betonowy krzyż, wzniesiony w 1934 roku przez mieszkańców parafii. Krzyż ma około 8,5 metra wysokości i został postawiony jako upamiętnienie 1900. rocznicy śmierci Jezusa Chrystusa.

Na szczyt prowadziła nas kamienista, dość stroma ścieżka. Wzdłuż niej znajdowały się stacje Drogi Krzyżowej z płaskorzeźbami przedstawiającymi kolejne wydarzenia Męki Pańskiej. W tradycji pielgrzymkowej Góra ta jest szczególnie związana z Krzyżem, Męką Chrystusa, modlitwą i pokutą. I dla nas wejście w dużym trudzie było wielkim duchowym przeżyciem. Modliliśmy się odprawiając Drogę Krzyżową z pięknymi rozważaniami, modlitwą Różańcową oraz Koronką do Bożego Miłosierdzia polecając wszystkie nasze intencje.

Kolejnym miejscem, które odwiedziliśmy tego popołudnia były Wodospady Kravica znajdujące się niedaleko Medziugorie. Woda spada tam z wysokości 28 metrów, tworząc malowniczy naturalny amfiteatr o szerokości ok.120 metrów. Otoczone zielenią wodospady zrobiły na nas ogromne wrażenie. Mieliśmy czas na odpoczynek i podziwianie piękna przyrody. Dzień zakończyliśmy napełnieni słowem Bożym uczestnicząc w Eucharystii oraz rozważając tajemnicę czwartego kamienia, którym jest Post – ofiarowany w intencjach pokoju i nawrócenia, szczególnie w środy i piątki o chlebie i wodzie.

Dzień 5. (16.09.2026)

Tego dnia bardzo wcześnie rano po śniadaniu wyruszyliśmy na zwiedzanie miasta Mostar. Przewodnik zabrał nas w podróż po historii i kulturze tego miasta. Było ciekawie, pięknie, a przede wszystkim bardzo ciepło.

Oczywiście był też czas na inne punkty programu: zakupy, pamiątki, lody, lokalne przysmaki i pamiątkowe zdjęcia, czyli moment, kiedy każdy mógł zrobić to, na co miał ochotę. Podczas drogi powrotnej przyszedł czas na modlitwę, pieśni i rozważanie tajemnicy ostatniego kamienia, którym jest Comiesięczna Spowiedź Święta. Regularna spowiedź sakramentalna, jako odnowienie życia w łasce, pomaga nam wytrwać w wierze i ufności wobec Boga.

Po Mostarze wróciliśmy do hotelu, gdzie mieliśmy czas wolny do obiadu. Wówczas każdy jeszcze mógł odwiedzić te miejsca, w których serca miały pragnienia modlitwy i wyciszenia oraz zakupić pamiątki dla bliskich i znajomych.

Po całym dniu słońca, zwiedzania, rozmów, zakupów i lodów mogliśmy znów stanąć przy Jezusie. To właśnie na Eucharystii wieczornej, na Ołtarzu Pańskim mogliśmy położyć nasze serca i wszystkie intencje, jakie przynieśliśmy Panu Bogu. Po Eucharystii była możliwość uczestnictwa w nabożeństwie o uzdrowienia duszy i ciała.

I tak kolejny dzień minął. Przed nami została ostatnia noc pobytu w tym cudownym miejscu, a nasi pielgrzymi bardzo się ze sobą zżyli.

Dzień 6. (17.09.2026)

Poranek. O godzinie 7:00 po raz ostatni uczestniczyliśmy na ziemi Medziugorskiej w Mszy Świętej w języku polskim celebrowanej przez naszego czcigodnego ks. proboszcza Andrzeja Szkołę. Podczas tej Eucharystii dziękowaliśmy Panu Bogu i Matce Przenajświętszej za wysłuchanie każdej zostawionej w tym miejscu modlitwy, za błogosławieństwo, za zdrowie, miłość i radość, za wszystko czego doświadczyliśmy na czas pielgrzymowania. Powierzyliśmy też naszą dalszą drogę, prosząc o ochronę i opiekę Matce Bożej – Królowej Pokoju.

O godzinie 9:00 wyruszyliśmy w drogę powrotną do naszych domów, do naszych rodzin. 
Po drodze nie zabrakło plażowania na Riwierze Makarskej w Chorwacji. Był to wspaniale spędzony czas w cudownych promieniach słońca. Korzystając z ciepłego Adriatyku mogliśmy cieszyć się jeszcze gorącym latem.   
Do Niebocka wszyscy zdrowi i szczęśliwi wróciliśmy następnego dnia o godz. 4:30 nad ranem.

Podsumowując to nasze wyjątkowe pielgrzymowanie, możemy powiedzieć, że był to cudowny czas, takie połączenie zwiedzania, aby poznawać nowe miejsca, lodów, żeby złagodzić i przetrwać upał, zakupów, żeby przywieźć jakąś pamiątkę, humoru, żeby było wesoło i co najważniejsze – był to czas Różańca i Eucharystii, żeby pamiętać, po co tam naprawdę byliśmy i co było sednem naszego pielgrzymowania.

Tutaj składamy szczególne podziękowania naszemu przewodnikowi duchowemu ks. Andrzejowi Szkole, który w sposób wspaniały prowadził nas w tym czasie pielgrzymowania. Nasze małe rekolekcje, wszystkie modlitwy w naszych intencjach, trud pokonania kamienistej, ekstremalnej drogi na Górę Objawień i na Górę Krzyża, posługę w sakramencie spowiedzi, posługę w sprawowaniu codziennej Eucharystii, wspólne posiłki, wartościowe rozmowy oraz za dobry humor.  

Za to wszystko z całego serca dziękujemy Ci Księże Proboszczu. Niechaj Matka Boża Ci błogosławi, chroni Cię i strzeże.

Pielgrzymi