Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny i poświęcenie wieńca dożynkowego oraz ziół

Uroczystość Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny, obchodzona 15 sierpnia, to dla naszej wspólnoty parafialnej czas szczególnej wdzięczności – zarówno za dar ziemskich plonów, jak i za opiekę nad naszą Ojczyzną.

Podczas uroczystej Mszy Świętej wymowną homilię wygłosił ks. Andrzej Szkoła, w której nawiązał do codziennych trosk przeplatających się przez ludzkie życie, przypominając, że Matka Boża również nie miała w życiu łatwo, ale z wielką wiarą przyjmowała każde wyzwanie, przed którym stawiał Ją Bój. Jej postawa jest więc drogowskazem dla wszystkich, a szczególnie dla tych, którzy z trudem i poświęceniem pracują na chleb powszedni.

Wyrazem tej wdzięczności był dożynkowy wieniec – ważny symbol dla każdego rolnika, stanowiący owoc i zwieńczenie jego całorocznej, ciężkiej pracy. W tym roku wieniec z parafii Niebocko przybrał wyjątkową formę misternie wykonanej kapliczki poświęconej Matce Boskiej Fatimskiej. Sercem konstrukcji stała się figura Matki Boskiej w białej szacie. Ażurowa kopuła wznosząca się nad figurą została wykonana z zaplecionych kłosów zbóż i zwieńczona słomianą gwiazdą. Podstawę kompozycji stworzyły barwne kwiaty, zielony barwinek oraz kłosy różnorodnych zbóż. Nad całokształtem wieńca pracowały mieszkanki Niebocka panie Irena Rajtar i Janina Oleniacz.

Wieniec został poświęcony przez Księdza Proboszcza, a do świątyni wnieśli go przedstawiciele mieszkańców Niebocka: panie z Koła Gospodyń Wiejskich, Sołtys wsi oraz druhowie Strażacy.

Sierpniowe święto ma także głęboki wymiar patriotyczny. Dzień 15 sierpnia to rocznica przełomowej Bitwy Warszawskiej z 1920 roku, znanej jako Cud nad Wisłą. To właśnie wtedy, z modlitwą na ustach i wiarą w orędownictwo Matki Bożej, polscy żołnierze powstrzymali nawałę bolszewicką, broniąc niepodległości Ojczyzny i chrześcijańskiej Europy. Łącząc dziękczynienie za plony ze Świętem Wojska Polskiego, pamiętamy o tych, którzy przelewali krew za wolną Polskę, ucząc nas miłości do ziemi ojczystej.

Zgodnie z dawnym zwyczajem, podczas liturgii poświęcono również przyniesione przez wiernych bukiety ziół, kwiatów i zbóż. Zwyczaj ten wywodzi się z wczesnochrześcijańskiej legendy, według której Apostołowie po otwarciu grobu Maryi znaleźli w nim pachnące rośliny.

Poświęcone w kościele bukiety, zgodnie z tradycją naszych przodków, zasusza się i przechowuje w domach przez cały rok. Mają one przypominać o Bożej opiece i chronić domostwa przed burzą, pożarem, chorobami oraz wszelkimi nieszczęściami.

Dziękujemy wszystkim parafianom za obecność, kultywowanie tradycji naszych ojców oraz trud włożony w przygotowanie tegorocznych uroczystości.